top of page

Lesfiche: familiepicknick

Vanuit de pedagogische begeleidingsdienst beschrijven we enkele volledig uitgewerkte lesactiviteiten die specifiek inzetten op cultuurbeschouwing. Je biedt ze aan in spoor 3 'gestuurd aanbod'.


Input

Dit schilderij van Picasso 'Familie Soler'


Korte inhoud

Beschouwen begint bij stilstaan. We geven een ervaring de tijd om binnen te komen. We verbinden onze buitenwereld met onze binnenwereld, door te leren focussen en door te vragen. Wat zie ik? Wat zie ik nog meer? Wat zie ik nog niet? Wat zie jij dat ik niet zie? Wat zegt dat over jou en wat zegt dat over mij? Ik wil horen wat je denkt. Ik ben nieuwsgierig naar wie je bent. 


Doelen


Werkvorm

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet

We bekijken samen dit schilderij in stilte. We leren goed kijken. We willen alles zien. We bekijken en omschrijven alle details. Om beurt krijg je het woord en vul je deze zin aan: ik zie …

Ik zeg, ik zeg wat jij niet zegt

We gaan samen in het schilderij. We maken met vrijwilligers het schilderij na. Wie wil wie ‘spelen’? Ze gaan zo goed mogelijk in de juiste positie zitten. De rest kijkt toe en geeft tips of advies. We proberen de setting zo goed mogelijk na te bouwen. De attributen denken we erbij. Wat gebeurt er als het schilderij kon spreken? Wat zegt de papa, de hond, de kinderen? De acteurs mogen het woord nemen en een gesprek starten. Het publiek kijkt en zwijgt. Als iemand in het publiek (toch) wil meespelen, tikt hij een acteur op de schouder en wisselt van plaats.

Ik voel, ik voel wat jij niet voelt

Waarover gaat dit schilderij voor jou? Wat roept het bij je op? We oefenen in dieper kijken om te snappen wat er gebeurt. We maken verbinding met onszelf: hoe is dat voor mij of voor ons? Vincent geeft de aanzet en staat model. Daarna kunnen anderen een tweede en derde gesprek met vragen starten. Er begint telkens een nieuw, open gesprek waar deelnemers over zichzelf en hun kompas vertellen. Waar niet-oordelende vragen worden gesteld en oprechte nieuwsgierigheid ontstaat.


Bijvoorbeeld: Ik zie een gezin dat in het park een picknick houdt. Ze hebben mooie kleren aan. Is het zondag misschien? Of vieren ze een feest? Ze zijn veel te mooi gekleed voor een picknick. Het ziet er stijfjes uit. Bij ons is een picknick altijd veel gezelliger. En ik heb dan speelkleren aan om na het eten in de bomen te klimmen. … Ik heb eigenlijk geen kleren voor de zondag. Mijn oma vindt dat jammer. Als we bij haar op bezoek gaan, moeten we altijd mooi zijn …

Extra verdieping

Overloop eventueel nog deze spreekkansen of ingangen met de groep.


Ik zie een gezin dat in het park een picknick houdt. Ze hebben fruit mee en een fles wijn. En er ligt een (dood) konijn op het kleed. Ik denk dat de wijn voor de papa is en het fruit voor de meisjes. Voor de baby ligt er een lepeltje klaar. Links ligt er een geweer. De papa komt net terug van de jacht en heeft dat konijn geschoten. Maar ze moeten het wel nog klaarmaken toch? Mijn papa drinkt geen wijn en al zeker niet waar ik bij ben. En konijnen eten wij niet. Ons geloof zegt dat je dieren niet zomaar kan slachten. Ze eten wel konijn maar de hond mag blijven leven. Ik las eens iets over landen waar ze ook hond eten. En ze vinden dat daar helemaal normaal.


Ik zie een gezin dat in het park een picknick houdt. Ze spelen van gelukkig gezinnetje. Maar ik voel in alles dat dat niet zo is. Ze kijken allemaal zo boos. Alsof ze daar helemaal niet samen willen zijn. Mijn ouders willen op reis ook altijd van die familiekiekjes maken. En dan moet iedereen altijd lachen. Ook als je daarvoor nog grote ruzie had met je broer. Dat noemen ze schone schijn. Dat hoort wel een beetje bij foto’s en portretten. Die Soler heeft dat schilderij besteld bij de kunstenaar om dan op te hangen in de inkomhal van zijn kasteel. Dan is het toch normaal dat iedereen er goed op staat?


Ik zie een gezin dat in het park een picknick houdt. De ouders hebben vier dochters. Dat is een groot gezin. En ze verschillen niet veel van leeftijd. Grote gezinnen hebben zes of soms wel tien kinderen. Dit is een gewoon gezin met vier. Het zijn wel allemaal meisjes. Dat zal die papa niet leuk vinden. Die papa is vooral bezig met werken en jagen. Het is een oud schilderij. Toen was het altijd de mama die voor de kindjes moest zorgen. En nu soms ook nog altijd een beetje.


Extra

  • Geschilderd in 1903.

  • Komt uit de 'blauwe periode' van Picasso en is één van zijn grootste 'blauwe' werken.

  • Opdrachtgever is Benet Solar, kleermaker uit Barcelona.

  • Werd geschilderd naar een foto die nog steeds bestaat (meer info)

  • Was bedoeld als centraal deel van een huiselijke triptiek: rechts nog een portret van de man en links van zijn vrouw.

  • Is gebaseerd op 'Le déjeuner sur l'herbe' van Manet (1863), waarvan Picasso vele versies heeft gemaakt.

  • Picasso heeft het niet helemaal afgewerkt. Collega Vidal werkte erop verder met oa een boslandschap op de achtergrond. Dat werd tien jaar later terug met blauw overschilderd door Picasso in opdracht van zijn 'manager' die het ondertussen had gekocht.

  • Het schilderij hangt nu in Musée des beaux arts in Luik: tip voor de paasvakantie?

5 weergaven0 opmerkingen

Gerelateerde posts

Alles weergeven

Comments


bottom of page